محمد سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری در نظام جمهوریت، با اشاره به نقش میانجی‌گرانه اسلام‌آباد در روند تفاهم‌نامه توقف جنگ میان ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران، به بررسی فرآیند صلح افغانستان پرداخت و از رویکردهای گذشته انتقاد کرد.
آقای دانش در پیامی با ابراز تمنیات پیرامون روند صلح منطقه‌ای خطاب به مقامات پاکستان نگاشت: «ای کاش در قضیه صلح افغانستان نیز چنین میانجی‌گری صادقانه، بی‌طرفانه و همراه با احترام به هر دو طرف وجود می‌داشت.» به باور معاون دوم پیشین کشور، تجارب دیپلماتیک در پرونده‌های منطقه‌ای به شمول گفت‌وگوهای اخیر اسلام‌آباد نشان می‌دهد که رعایت اصل بی‌طرفی و احترام متقابل میان طرف‌های درگیر، فاکتورهای کلیدی برای دستیابی به نتایج مثبت و پایدار هستند. وی تصریح کرد که در فرآیند صلح افغانستان چنین رویکردی کمتر به چشم می‌خورد و همین مسئله پیچیدگی‌های بحران کشور را توسعه داد.
اظهارات این مقام حکومت سابق در حالی صورت می‌گیرد که پیش از این نیز مقامات نظام جمهوریت بارها نسبت به عدم صداقت در نشست‌های صلح، به‌ویژه در جریان مذاکرات دوحه ابراز نارضایتی کرده بودند. در آن دوره، کابل ادعا داشت که حاکمیت ملی و توازن سیاسی در گفت‌وگوهای صلح نادیده گرفته شده است.
بررسی تحولات استراتژیک منطقه نشان می‌دهد که پاکستان به دلیل موقعیت جیوپلیتیک خود، همواره نقش بارزی در ابعاد نظامی و سیاسی بحران‌های همسایگان خود ایفا کرده است. با این حال، مبصرین سیاسی معتقدند تفاوت فاحش میان نتایج میانجی‌گری اسلام‌آباد در پرونده‌های منطقه‌ای با قضیه خطوط صلح داخلی افغانستان، ریشه در منافع استراتژیک و عمق راهبردی این کشور در قبال مرزهای مشترک و مسایل امنیتی دارد.
ثبت دیدگاه جدید