بر اساس گزارش‌های بین‌المللی، در پی وقوع زمین‌لرزه‌های ویرانگر در ونزوئلا، دست‌کم ۹۲۰ تن جان باخته و نزدیک به چهار هزار تن دیگر زخمی شده‌اند. خبرگزاری رویترز نیز در گزارشی تکان‌دهنده اعلام کرده است که بیش از ۵۰ هزار تن همچنان ناپدید هستند و با گذشت زمان، نگرانی‌ها از پایان یافتن «زمان طلایی» برای نجات افراد گیرمانده در زیر آوارها به شدت افزایش یافته است.
بسیاری از خانواده‌های بی‌جاشده در کاراکاس (پایتخت)، لاگوایرا و مناطق اطراف آن، بدون سرپناه در فضای باز به سر می‌برند. در همین حال، خورخه رودریگز، رئیس مجلس نمایندگان ونزوئلا اعلام کرد که در این حادثه دست‌کم ۳۸۳ ساختمان، ۱۳ شفاخانه، ۲۵ مرکز خرید و بیش از یک هزار سازه دیگر آسیب دیده یا فروریخته‌اند.
دلسی رودریگز، سرپرست ریاست‌جمهوری ونزوئلا نیز تایید کرد که از زمان زمین‌لرزه اولیه تاکنون، ۲۱۴ پس‌لرزه دیگر این مناطق را تکان داده است. پزشکان محلی هشدار داده‌اند که به دلیل کمبود بودجه در سال‌های گذشته، نظام صحی این کشور آمادگی و توانایی رسیدگی به این حجم گسترده از زخمیان را ندارد. با این حال، گزارش‌ها حاکی از آن است که نیروهای نظامی آمریکا برای کمک به عملیات نجات در ونزوئلا حضور یافته‌اند و تجهیزات و کمک‌های بین‌المللی به سوی مناطق آسیب‌دیده در حال ارسال است.
ونزوئلا در سواحل شمالی آمریکای جنوبی، روی خطوط گسل‌های فعال (از جمله گسل سن سباستین و بوکونو) قرار دارد و پیش از این نیز شاهد زلزله‌های مرگباری بوده است؛ از جمله زلزله سال ۱۹۶۷ کاراکاس که صدها کشته برجای گذاشت.
وقوع این زمین‌لرزه بی‌سابقه در حالی است که ونزوئلا در سال‌های اخیر با بحران شدید اقتصادی، تورم ساختاری و فرسودگی زیرساخت‌های شهری و درمانی دست‌وپنجه نرم می‌کند. حضور نیروهای امدادی و نظامی بین‌المللی از جمله آمریکا در این عملیات، فراتر از ابعاد انسانی، به دلیل تیرگی روابط دیپلماتیک دوجانبه میان واشنگتن و کاراکاس در سال‌های گذشته، یک چرخش یا اضطرار تعاملی مهم در مدیریت بحران‌های منطقه‌ای به شمار می‌رود.
ثبت دیدگاه جدید